تفاوت کفش چمن و چمن مصنوعی؛ کدام میخ برای کدام زمین؟

اگر روی چمن طبیعی بازی می‌کنید، میخ‌های کفش باید در خاک فرو بروند؛ روی چمن مصنوعی، همان میخ‌ها ممکن است گیر کنند یا فشار اضافه به زانو و مچ بیاورند. شناختن تفاوت کفش چمن و چمن مصنوعی کمک می‌کند یک جفت را برای زمین اشتباه نخرید و هم تعادل بهتری داشته باشید، هم عمر کفش و ایمنی پا کمتر به خطر بیفتد. این دو نوع از روی ظاهر نزدیک‌اند، اما شکل و طول میخ، و گاهی جنس کف، فرق دارد.

تفاوت کفش چمن و چمن مصنوعی؛ کدام میخ برای کدام زمین؟

کفش مخصوص چمن طبیعی معمولاً میخ‌های بلندتر و کمتر دارد تا در خاک نرم ثبات بسازد. کفش چمن مصنوعی میخ‌های کوتاه‌تر و پرتعدادتری دارد تا روی سطح سفت و الیاف مصنوعی بهتر پخش شود و کمتر فرو برود. اگر با کفش میخ‌بلند روی چمن مصنوعی بازی کنید، چرخش پا ممکن است سخت‌تر شود و فشار به مفصل برسد. برعکس، میخ کوتاه روی چمن خیس و نرم ممکن است سر بخورد.

چطور نوع زمین را تشخیص دهید

قبل از خرید یا قبل از بازی، ببینید زمین طبیعی است یا مصنوعی. در بسیاری از سالن‌ها و زمین‌های شهری، سطح مصنوعی است حتی اگر از دور سبز به نظر برسد. اگر هر دو نوع زمین را استفاده می‌کنید و بودجه اجازه می‌دهد، دو جفت جدا بهتر از یک جفت «همه‌کاره» است. بعضی کفش‌ها برای سطح سفت یا خاکی هم طراحی شده‌اند و باز با این دو گروه یکی نیستند؛ برچسب و توضیح فروشنده معتبر را بخوانید.

اندازه را با جورابی که هنگام بازی فرق یوزرنیم و پسورد قدیمی با لایسنس‌کی می‌پوشید امتحان کنید. پنجه نباید خیلی تنگ یا خیلی خالی باشد. کفش فوتبال معمولاً کمی سفت‌تر از کفش روزمره است، اما نباید انگشت را آزرده کند. بند را طوری ببندید که پا در کفش نلغزد، اما گردش خون کم نشود. اگر زمین خیس است، بعد از بازی گل و الیاف را از کف پاک کنید تا میخ‌ها پر نمانند.

  • نوع زمین را قبل از خرید مشخص کنید.
  • میخ بلند را برای چمن مصنوعی انتخاب نکنید.
  • اندازه را با جوراب بازی امتحان کنید.
  • بعد از بازی، کف و میخ را تمیز و خشک کنید.

قیمت بالاتر الزماً یعنی مناسب زمین شماست. اول نوع کف را ببینید، بعد برند و ظاهر. اگر تازه‌کار هستید، یک مدل ساده و درست برای همان سطح، بهتر از کفش حرفه‌ای با میخ نامناسب است. کودکان به‌خاطر رشد پا، نیاز به اندازه دقیق و تعویض به‌موقع دارند؛ کفش تنگ رشد و راحتی را به‌هم می‌زند.

مراقبت و ایمنی

کفش را در جای خشک بگذارید و با حرارت مستقیم سشوار یا کنار بخاری خشک نکنید؛ کف و چسب آسیب می‌بیند. اگر میخی شل شد، قبل از بازی بعد درستش کنید. درد زانو، ساق یا کف پا بعد از تغییر عکس زمین یا کفش را جدی بگیرید و در صورت ادامه، با متخصص مشورت کنید. گرم کردن قبل از بازی و انتخاب کفش مناسب، بخشی از پیشگیری است، نه تمام آن.

برای تمرین روزانه روی سطح مصنوعی، همان کفش مخصوص همان سطح را عادت کنید. اگر فقط گاه‌به‌گاه روی چمن طبیعی بازی می‌کنید، از دوستان یا باشگاه درباره نوع زمین بپرسید تا با کفش اشتباه حاضر نشوید. حمل هر دو جفت در کیف، برای کسانی که بین زمین‌ها جابه‌جا می‌شوند، کار ساده‌ای است.

جوراب مناسب، بند سالم و اندازه درست، به اندازه خود نوع میخ مهم‌اند. کفش کهنه با کف صاف شده را هم به‌موقع عوض کنید؛ حتی اگر نوع‌اش درست باشد، آج ازبین‌رفته ثبات را کم می‌کند. این تعویض را به بعد از یک پیچ‌خوردگی موکول نکنید.

جمع‌بندی

تفاوت اصلی در شکل و تراکم میخ و هماهنگی با سفتی زمین است. چمن طبیعی و مصنوعی هر کدام کفش خودشان را می‌خواهند. با تشخیص سطح، امتحان اندازه، و مراقبت بعد از بازی، هم بهتر حرکت می‌کنید و هم پا کمتر تحت فشار نامناسب می‌ماند.

قبل از خرید بعدی، یک نگاه به زمینی که بیشتر روی آن بازی می‌کنید کافی است تا انتخاب از روی رنگ و طرح به انتخاب از روی کاربرد برسد. همین دقت کوچک، هزینه و ناراحتی بعدی را کم می‌کند.